nakedsparrows

Περί τέχνης

by nakedsparrows

Κάποιες σκέψεις, φαινομενικά παράταιρες, που όμως αρχικώς αντιλαμβάνομαι ως πιθανώς συναφείς, συνεκτικές και στην συνεχεια ως πιθανώς ταυτόσημες. Η πρωτομαγια δεν ανηκει μονο σε δηλουντες αριστερους, οπως δεν ανηκει το ’40 μονο σε δηλουντες φιλομεταξικους και δεξιους. Το δίκαιο, ως ουσια κι οχι ως επιφανεια και προπέτασμα, δεν μπορει να καπηλευτεται απο κανενα κόμμα και καμια παραταξη• δεν υπάρχει ενθεν κακειθεν δικαιο οπως δεν υπηρξε και δεν υπαρχει ενθεν κακειθεν αληθινή, με την έννοια πραγματική, ουσιώδης (ή μήπως μη εμπραγματη και μη ουσιώδης;) λογοτεχνία. Η τέχνη και το δικαιο, η ηθικη και η αισθητικη ειναι οχι διαφορετικα και παραλληλα, αλλά εναλλακτικα και τεμνομενα πρισματα, πολλαπλες ονομασιες του ιδιου πραγματος, κι αυτο, θέλουμε δεν θέλουμε,  δεν δινεται με απευθείας ανάθεση, ουτε κατεχεται ως κομματικο ή ιδεολογικο μονοπωλιο. Και δεν δινεται γιατι δεν ανηκει, και δεν ανηκει γιατι δεν μπορει να ανηκει. Αυτη ειναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ αυτού και των υπόλοιπων πραγματων, αν εκλειψει αυτη η διαφορα, εκλειπει και η ουσια του. Και βασει μιας λογικης, ποτε το μεγαλυτερο δεν μπορει να ανηκει, να ειναι κομματι ενος μικροτερου. Σε διαφορετικη περιπτωση, αν το μεγαλυτερο εμπεριεχοταν στο μικροτερο, θα παυε να ηταν μεγαλυτερο, κι αρα, χάνοντας την ειδοποιο ουσια του, θα χανόταν και το ίδιο. Είναι πιθανως το παρμενιδειο αχρονο κι απροσδιοριστο ενα, μπορει και να ‘ναι το αιώνιο πυρ μεταξυ αρμονιας και χαους του Ηρακλειτου, και δεν ξερω τι αλλο, αλλα σίγουρα δεν χωράει, υπερβαίνει κομματικούς ή άλλους ορισμούς. Και επειδή δεν ανήκει, ειναι το μονο εν τελει δικό μας, το μόνο απο τα ανθρωπινα αγιον και κύριον και ζωοποιόν, το εκ του βιωματικου μα μη ορισιμου  εκπορευόμενον, το συν γνωστω κι αγνωστω συνπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλουμενον δια των προφητών δι ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηριαν. Τόσο τελεσιδικα κι απλά, για όλους αυτούς που αρνούνται τον Ριτσο και τον Βαρναλη ως αριστερούς, γι αυτούς που αρνούνται τον Σεφερη και τον Ελυτη ως δεξιους, γι αυτούς που μηδενιζουν τους Παουντ  και Χαμσουν ως φασίστες, τον Καβαφη ως διαστροφικο ομοφυλόφιλο, τον Νιτσε ως μηδενιστη άθεο, τον Σικελιανο ως αρχαιολαγνο, τον Θωμα τον Ακινατη και τον Παπαδιαμαντη ως θεουσους, και παει λεγοντας. Τόσα ξερουν, τόσα λένε. Αυτα τους επιτρέπει ο τσομπανος κι έτσι (πιστεύουν) φυλάνε το μαντρί τους.

Advertisements

Αφορισμοι

by nakedsparrows

Όσο πιο ακριβής η λέξη, τόσο μικρότερη η σημασία της.

Σύντομη ιστορία

by nakedsparrows

Το μόνο που μείνε να τον φοβίζει, ηταν πως κι ο φόβος του ηταν όμοιος με των άλλων.

αφορισμοι

by nakedsparrows

Καταναλωθείτε υπευθυνα